The History of Triandria

During the last school year (2009-2010) a group of pupils of the 1st Lyceum of Triandria with the help of their teachers M. Lilia and A. Karoumbis, worked on a project about the history of our town-Triandria. Here is a part of their product.TΡΙΑΝΔΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Τριανδρία είναι δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης που βρίσκεται στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται Ν.Α. της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης , σχετικά κοντά στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Περιστοιχίζεται από το Καυταντζόγλειο εθνικό στάδιο, την συνοικία Σαράντα Εκκλησιές και την συνοικία Άνω Τούμπα.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Η Τριανδρία πήρε το όνομά της από την τριανδρία (τρεις άνδρες) που αποτέλεσε την ηγεσία του κινήματος Εθνικής Άμυνας με έδρα τη Θεσσαλονίκη (Ελευθέριος Βενιζέλος, Παύλος Κουντουριώτης, Παναγιώτης Δαγκλής).

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το 1915 κατέφυγαν στην περιοχή πρόσφυγες από τη Μ.Ασία. Το 1917 κατέφυγαν πυροπαθείς της Θεσσαλονίκης , μετά την καταστροφική πυρκαγιά της 5ης Αυγούστου , που έκαψε σε έκταση 1.200 στρεμμάτων το μεγαλύτερο μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλης. Το 1919 κατέφυγαν πρόσφυγες από την Ρωσία και άνοιξαν υποδηματοποϊα κοντά στην εκκλησία. Το 1922 χτίστηκαν και άλλα πρόχειρα σπίτια για να φιλοξενήσουν τον ελληνισμό της Μ.Ασίας και της Θράκης. Το 1929 η περιοχή είχε πληθυσμό 3.000 κατοίκους και πολλά προβλήματα. Τα λεωφορεία έφταναν μέχρι το ιταλικό νοσοκομείο(αργότερα ονομάστηκε Λοιμωδών) και οι κάτοικοι έπρεπε για να πάνε στα σπίτια τους , να περπατήσουν περισσότερο από ένα χιλιόμετρο χωρίς δρόμο. Δεν υπήρχαν παράλληλα υπόνομοι στην περιοχή. Επίσης τα σκουπίδια ρίχνονταν πρόχειρα στις παρυφές του συνοικισμού. Έτσι οι κάτοικοι φοβόταν τη «χολέρα» και τον εγκατέλειπαν στην πρώτη ευκαιρία .Ο συνοικισμός βρίσκεται ανάμεσα σε χαράδρες-ρεματιές: ο Λάκκος του Ματιού, το Διαβολόρεμα και ο Λάκκος των Τριών Βρυσών. Δεν υπήρχαν γέφυρες για να τις ενώσουν με την Τούμπα. Τον χειμώνα τα νερά από τα βουνά κατέβαιναν ερμητικά, σχηματίζοντας χείμαρρους και κάνοντας πολύ δύσκολη και αδύνατη την προσέγγιση στην Τριανδρία. Ήσυχη περιοχή χωρίς ζωή και κίνηση. Όλος ο πληθυσμός εργαζόταν στην πόλη. Οι περισσότεροι ήταν φτωχοί εργάτες και βιοπαλαιστές. Στο συνοικισμό υπήρχε ο πρόχειρος ναός του Αγίου Σπυρίδωνος , ένα εξατάξιο δημοτικό σχολείο με διευθυντή τον Ελευθέριο Ζλατάνο και το δημοτικό ιατρείο με τον ιατρό Μπέζα. Η αναγνώριση του συνοικισμού Τριανδρίας ως ξεχωριστή κοινότητα από το Νομό Θεσσαλονίκης, έγινε με ρυθμίσεις του διατάγματος του 1934. Μέχρι τότε ο τόπος ονομαζόταν «Βενιζελοχώρι». Το όνομα αυτό το είχαν δώσει οι ίδιοι οι πρόσφυγες προς τιμή της επιτυχίας του Βενιζέλου , για την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης (24 Ιούλη 1923), δηλαδή επικράτηση ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το 1932 σύμφωνα με εμπορικό οδηγό υπήρχαν τα παντοπωλεία των Αβραμίδη, Γιαννίκα, Γρηγοριάδη, Θωμαϊδη, Ιακωβίδη, Καραγκιολμέζη, Κουθούρη, Κουρλάκη, Κρυστάλλη ,Μισαηλίδη και Χαροζόγκου. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1940 στην έκθεση καθορισμού ορίων διοικητικών περιφερειών κοινοτήτων Δήμου Θεσσαλονίκης, περιγράφονται τα όρια της κοινότητας της Τριανδρίας. Η μικρή προσφυγική κοινότητα αναδεικνύεται σε δήμο στις 01.01.1983,αφού ο πληθυσμός της ήταν πάνω από 10.000 κατοίκους. Σήμερα ο συνοικισμός έχει πληθυσμό 22.000 κατοίκους.

ΣΧΟΛΕΙΟ

Το 1919 χτίστηκε σχολείο στην οδό Κανάρη. Βασικός στόχος ήταν η πλήρη αποκατάσταση των προσφύγων και η παροχή μόρφωσης με όλο το απαιτούμενο έμψυχο και άψυχο διδακτικό υλικό. Το σχολείο ήταν εξατάξιο και λειτουργούσε ως μεικτό ( αγόρια και κορίτσια μαζί). Με την πάροδο των χρόνων , το σχολείο μεταφέρεται στην θέση όπου σήμερα βρίσκεται το 1ο Δημοτικό σχολείο Τριανδρίας. Στα χρόνια των συμμάχων , το σχολείο χρησιμοποιήθηκε ως αναρρωτήριο και ως γηροκομείο. Το σχολείο διοργάνωνε χοροεσπερίδες και θεατρικές παραστάσεις. Γυμνάσιο η περιοχή δε διέθετε , γι’ αυτό και οι μαθητές , πήγαιναν στην Τούμπα ή στο κέντρο. Η επιθυμία των γονέων να μορφωθούν τα παιδιά τους παρά τη φτώχεια τους, ήταν μεγάλη.

Δήμητρα Ξαριά Αδαμαντία Παναγιωτίδου Ευαγγελία Ταϊμπίρη Αριστέα Τσερέκμπαση

Full text